Informatyk też człowiek

Z rozmowy w pracy

2011-09-22T16:42:00.004+02:00

Dawid: Moja miała wczoraj do mnie pretensje, bo do nocy siedziałem i oglądałem na sieci aktualne ceny modeli astry.
Ja: Ty to przynajmniej samochody oglądałeś, a ja godzinami na sieci oglądałem klocki lego.
Dagmara: Ty jesteś usprawiedliwiony. No, chyba... że przeglądałeś dla siebie?
Ja: A dla kogo?

P.S. Lego Technic, model 8109. Ale te okazyjne już ktoś wykupił.

Homeopatia na co dzień

2011-08-04T13:07:00.003+02:00

Jak zrobić pobudzające bułeczki?

Nastawić wodę na kawę, w tym czasie przygotowując drożdże do bułeczek. Następnie, gdy woda jeszcze się nie ugotuje (będzie letnia), wykorzystać jej część do ciasta. Bułeczki wypieczone z tego ciasta część właściwości odziedziczą po wodzie, która w czasie gotowania już się przyzwyczai do myśli, że razem z kawą ma pobudzać.

Groźba

2011-07-18T12:55:00.003+02:00

Niekaralna, jak sądzę.

Czas - dzisiaj, 18 lipca, 12:53.
Nośnik informacji - internet. Protokół - tlen.

Ida
Jak mi nie obiecasz, że będziesz bogatym programistą, zaraz opublikuję ogłoszenie: zamienię ojca dwóch* córek - płodnego, inteligentnego, przystojnego - na bogatego męża.

_
* w zasadzie to nawet nie 1,5, ale 1,5 w ogłoszeniu podobno głupio brzmi.

Jest kot, noc, śpisz, spiż gwiezdnych cisz...

2011-07-15T10:45:00.005+02:00

Wtem. Hałas przypominający przesypujące się koraliki, względnie dźwięk jakieś nowoczesnej zabawki elektronicznej. Pewnie koty się bawią koralikami Lilki. Ida idzie sprawdzić co to, po chwili wraca się po okulary. I z salonu woła: to jest NIETOPERZ! Weź go stąd!

Wstaję (2 w nocy), w salonie na podłodze rzeczywiście leży nietoperz (chyba ledwo żywy, mniej ledwo chyba by jednak latał) i popiskuje, jeden kot się nim niespiesznie zajmuje, drugi go obserwuje. Chcę nietoperza wynieść na balkon.
- No co ty, przecież cię ugryzie! Albo podrapie! Weź jakiś ręcznik.

Koty zamknięte w łazience, nietoperz ciągle piszcząc (czy tam świszcząc), w ręczniku zostaje odtransportowany na balkon, podskakuje, więc może przeżyje.
Koty uwalniamy, idziemy spać.
Po 3 minutach koty ponownie zamykamy, gdyż...
- Może byś mu tam nalał wody na spodeczku, co? Przeszedł taką walkę...

A rano - mimo że zamykaliśmy balkon i drzwi od spiżarki (koty tamtędy na balkon wychodzą) i zastawiliśmy je krzesłem, zastajemy balkon i drzwi otwarte. Nietoperza ani śladu, więc chyba sobie poradził, a z oczu kotów można wyczytać to, co zawsze. Z Bazylki - przestrach i zdziwienie. A z Tymianka - totalną obojętność.

Perypetie logistyczne

2011-06-14T13:42:00.007+02:00

Wróciłem z warsztatu z samochodem, Idusia już przy drzwiach, bierze kluczyki, i mówi mniej więcej:

- Wiesz, ja chyba wrócę z tego Sikornika samochodem, a potem po Lilkę do żłobka pojadę autobusem, bo tak jest chłodniej i przyjemniej, no i ten wózek tam jest. Chyba że bym się tam u fryzjera zasiedziała dłużej, ale wtedy którędy mam jechać? Z Rybnickiej we Wrocławską powinnam chyba skręcić, już wiem, wezmę plan, u fryzjera sobie pooglądam i będę wiedziała.

I pojechała. Po chwili ja piszę esemesa, że nie ma co kombinować, bo nie wzięła fotelika.

A wczoraj rano to daliśmy oboje czadu. Rano jedziemy odwieźć Lilę do żłobka, ja mam samochód oddać rano na ósmą do warsztatu, więc się spieszymy. Ida ma iść do laboratorium analitycznego w pobliżu żłobka. Wracam się po telefon, żeby mogła mi dać znać, jak będzie w laboratorium, czy mam na nią czekać, czy jechać do warsztatu od razu (bo np. ludzi dużo).
Cały misterny plan się wali, kiedy zatrzaskuję telefon w samochodzie, a kluczyki zamiast ze sobą i Lilką wziąć do żłobka, przez nieuwagę zostawiam Idzie. Wracam do samochodu, przy samochodzie jej nie ma, znajduję laboratorium, nie znajduję jej, wracam, bo myślę, że się rozminęliśmy, nie ma jej, wracam, wyszła (przedtem akurat była w środku), sprawę załatwiła. Okazało się, że w międzyczasie napisała mi dwa esemesy, jeden, żebym jechał, bo laboratorium od ósmej, drugi, że ona ma kluczyki, żebym po nie przyszedł i jak tam dojść (poradziłem sobie bez tego).

Więc, skoro już wszystko załatwiliśmy, wracamy samochodem do domu? Nie, wracam sam, bo Ida jeszcze zrobi zakupy na targu.

A wszystko to dzięki drobiazgowemu planowaniu, które, jak mówi wiele mądrych teorii, pozwala efektywnie zarządzać czasem i unikać nieprzyjemnych zaskoczeń.

Wszędzie dookoła szabas...

2011-06-03T08:24:00.003+02:00

"'Boże, czy pozwolisz żeby tak na środku miasta w szabas się złote dolary marnowały?'. I oto stał się cud. Wszędzie dookoła szabas - a w promieniu 30m - środa."

Śniadanie, mam wyciągnąć świeżo zagrzane kiełbaski z garnka.
Ida: Jak to dobrze, że dziś już piątek.
Ja: Piątek? To ja nie mogę tych kiełbasek jeść.
Ida: Oj, zupełnie zapomniałam. Zjedz na moje konto! Jak zostawisz je teraz, to potem wystygną i będą takie zmarnowane, niedobre. A poza tym, za chwilę już będziemy w podróży. Wyobraź sobie, że mieszkamy na barce!

P.S. Dzisiaj ja zostawiałem Lilę w żłobku. Zupełnie nie płakała (pierwszy raz od ho ho). Podobno z ojcami to reguła; w końcu, jak mamy nie ma - to nie ma, czy żłobek, czy nie - nie ma znaczenia.

W zasadzie bez komentarza

2011-06-01T13:25:00.002+02:00

13:22:51 Ida
Kuźwa.
Odbieram w pracy telefon i mówię "Goldenline, Karolina Kasprzyk, słucham".

Notka poważna

2011-02-02T10:15:00.005+01:00

Jeśli ktoś do Was przysłałby maila, wiadomość, linka, z prośbą o podpisanie petycji w sprawie ochrony praw zwierząt - potraktowany by pewnie został przez Was życzliwie, jako ktoś, kto jest osobą wrażliwą, która widzi w zwierzętach istoty żyjące i chce, żeby były dobrze traktowane.

Natomiast wyobraźmy sobie sytuację, że ktoś, jakiś Wasz znajomy, wysyła do Was wiadomość z prośbą o podpisanie petycji w sprawie prawnego ograniczenia aborcji. Jak byście go potraktowali? Wiem, jak by go potraktowała większość znajomych, z którymi się spotykam w sieci. Nie, nie wszyscy, większość.

Wśród szeroko pojętej inteligencji, aborcja jest oczywistym prawem* kobiety, ograniczanym właściwie wyłącznie przez reakcyjne i zupełnie nienowoczesne siły kościoła katolickiego, który, mimo że państwo mamy świeckie, pozwala sobie wpływać na politykę i prawo. Człowiek, który tak nie uważa, automatycznie jest traktowany jako fan Terlikowskiego, Jurka, a może nawet słuchacz Radia Maryja.

Nie będę tutaj wchodził w dyskusję, czy aborcja jest zła, a jeśli jest, to czy jest mniejszym złem od czegokolwiek. Takie dyskusje prowadziłem już w liceum.
Chcę tutaj tylko oznaczyć oś sporu. Podstawą sporu aborcyjnego - czy to się komuś podoba, czy nie - jest określenie, czy to, co rozwija się w ciele kobiety w czasie ciąży, jest człowiekiem, czy nie. Jeśli człowiekiem jest - cała dyskusja o dopuszczalności aborcji, jest dokładnie tak samo bezsensowna, jak dyskusja nad dopuszczalnością umyślnego zabójstwa.
Natomiast, jeśli płodu do pewnego momentu** nie traktujemy jako człowieka - wchodzimy w sferę bardzo śliską. Mianowicie - musimy określić precyzyjnie moment, od którego to jest człowiek. A to jest bardzo trudne, bo można się kierować różnymi kryteriami. A potem, jeśli granica określenia początku człowieczeństwa nie jest wyraźna (jak: od samego początku jest to człowiek), można nią manipulować, można przesuwać, pod wpływem różnych sił _politycznych_ można zmieniać definicję. A tutaj - też się trzeba na to zgodzić - chodzi o życie ludzkie.
O przesuwaniu takiej granicy bardzo sugestywnie napisał P. K. Dick w opowiadaniu "Przedludzie". Tam ta granica została przesunięta absurdalnie wysoko, ale nie jest powiedziane, że za pomocą małych kroczków, nie dałoby się jej tak przesunąć.
W sumie - holokaust - absurdalnie zły - też się zaczął od tego, że pewnych ludzi, małymi kroczkami, przestano w pełni uważać za ludzi.

W całym tym światopoglądzie naprawdę zadziwia mnie hipokryzja polegająca na wybiórczej empatii: jesteśmy bardzo wrażliwi na krzywdę zwierząt, natomiast jeśli chodzi o potencjalnego człowieka, on nas w zasadzie nie obchodzi.
A może ta empatia jest tylko na pokaz? Może chodzi tylko o lepszość wobec tych, którzy współczują mniej?

* Istnieje coś takiego, jak karta praw człowieka. A słyszał ktoś o karcie obowiązków człowieka, a?

**("Ludzki pan!" - mógłbym krzyknąć za panem ^t. z Blipa wszystkim tym, którzy powiedzą, że w tej chwili po dwunastym tygodniu aborcji nie wolno dokonywać w ogóle.)

Nieksiążki '10

2010-12-27T09:13:00.006+01:00

Ta notka to rodzaj samousprawiedliwienia. No bo jak to - człowiek o dobrym mniemaniu o sobie i przeczytał tylko 7 książek? (No, 8. Autobiografię Manna "Rockmann" przeczytałem od wigilii, Kalicińskiej "Fikołki na trzepaku" nie wciągają, ale może zmogę w tym roku).
Zwłaszcza że, wbrew temu, co niektórzy mogliby sądzić, nie żyję pracą w wolnym czasie.

Więc - tutaj kilka innych, niektórych bardziej, niektórych mniej rozwojowych rzeczy, które zajmowały mój wolny czas.

1) Obejrzałem kilka filmów - w kinie Incepcję, na komputerze P.S. I Love You, Alicję Tima Burtona, Piratów z Karaibów pierwszych (pierwszy raz!), Rozbitka z Hanksem (zdaje się, że po polsku tytuł brzmi Cast Away - poza światem) oraz Cars. Do tego kilka odcinków House'a i Przyjaciół - do końca serii.

2) Grałem w gry komputerowe. Poważniej mój czas zajęły dwie:
Machinarium - podobnie jak z Alicją, tutaj też zainteresowałem się grą dzięki Barbarelli. Mimo że Samorosta 1 i 2 znałem dość dobrze.
Starcraft i to stary - za jakieś grosze kupiłem grę i expansion set i przez dobrych kilka tygodni przeszedłem kilkanaście misji. Czyli - mam ciągle do czego wracać.

3) Udzielałem się śpiewaczo w dwóch chórach. Ten drugi to był zespół wokalny, ale jak tylko przyszedłem do niego ja i kilka innych osób, stał się chórem kameralnym, więc ciągle muszę szukać swojego zespołu :-) Z obydwoma chórami wystąpiłem (w różnych kategoriach) na konkursie w Krakowie, z obydwoma zdobyłem drugie miejsce. Z tym drugim, zdobyłem też nagrodę poziomu srebrnego (tzw. srebrne pasmo, pasma są wg punktów) na festiwalu w Rybniku.

Solo niestety nie śpiewam. Być może chwilowo, ale nie zanosi się na jakiś powrót.

No i najważniejsze 4) Ćwiczyłem na pianinie.

W tej chwili jestem już w 4. klasie, co przy zupełnie prywatnych lekcjach jest kwestią umowną. Jednak - postępy sam czuję. W tym roku (o ile dobrze pamiętam), troszkę bębniłem Fantazję d-moll G. P. Telemanna i Inwencję 11 J.S. Bacha. Fantazja prostsza, inwencja trudniejsza, jednak to ciągle nie mój poziom.
Z utworów, które opanowałem ciut lepiej, była kołysanka g-moll Griega (ten utwór w jakiejś normalnej i zdatnej do słuchania wersji trudno na youtube znaleźć).
Rok chopinowski się kończy, więc ćwiczę Cantabile B-dur Chopina, czasami wychodzi naprawdę ładnie. Zupełnie dobrze brzmi Małe preludium c-moll Bacha i Gawot h-moll Kuhnaua. Pracy jeszcze wymaga Schumann i jego Fantasietanz. Zawziąłem się na 2. część koncertu A-dur Mozarta (Adagio), marzy mi się wykonanie tego kiedyś z orkiestrą.

Linki do utworów:
Telemann - Fantazja d-moll (tutaj tylko 1. część),
Bach - Inwencja 11,
Grieg - Kołysanka (to oryginał, Grieg opracował na fortepian),
Chopin - Cantabile,
Bach - Małe preludium c-moll,
Kuhnau - Gawot (tutaj w wersji na inne instrumenty, z Bouree),
Schumann - Fantasietanz,
Mozart - Adagio z koncertu A-dur.

Aktywność internetowa to raczej pasywność, pisałem mało, ale -

5) Czytałem duuużo blogów. Ulubione ciągle to Barbarella, Zabawa w słowa, Córeczko; z politycznych - Leski i Ziemkiewicz. W tym roku odkryłem blog You Are Not So Smart i jestem zadowolony.

6) Czytałem, co słychać na blipie. Pisałem rzadko. Jakoś nie potrafię specjalnie się chwalić nastrojem tej sekundy. Nawet, jeśli uznaję, że jest ważny, trudno mi zakładać, że kogokolwiek to zainteresuje. Ale dzięki blipowi czasami wiem, czym żyje ta bardziej komunikatywna (w sensie - nieonetowa) część internetu.

Książki '10

2010-12-22T12:37:00.004+01:00

To czytałem w tym roku:

Hugh Laurie - Sprzedawca broni
Terry Pratchett - Straż nocna
Terry Pratchett - Nauka świata dysku III Zegarek Darwina
Zbigniew Nienacki - Dagome Iudex - t. I-III
Zbigniew Nienacki - Wielki las
Marek Stokowski - Stroiciel lasu
Rafał A. Ziemkiewicz - Żywina
(Ognie na skałach chyba w zeszłym roku)

Nie dokończyłem, ale dokończę:
Magdalena Samozwaniec - Maria i Magdalena

Matthew MacDonald - PRO WPF in C# 2008
Robert C. Martin i Micah Martin - Agile, Programowanie zwinne. Zasady, wzorce i praktyki zwinnego wytwarzania oprogramowania w C#
(zaglądam często albo traktuję jak autorytet).

C.W. Petzold - Programming Microsoft Windows Forms i Programming Windows in C#
Albahari i Albahari - C# 4.0 in a Nutshell
Darril Gibson - MCITP SQL Server 2005 Database Developer All-in-One Exam Guide

Stroiciela lasu zaliczyłem sobie awansem, bo czyta się świetnie, a w radiu słuchałem wszystkich odcinków.

Wyłażą ze mnie sprzeczności:

2010-05-02T23:28:00.005+02:00

http://wyborcza.pl/1,76842,7821786,Coraz_mniej_klerykow_i_siostr.html

Włączyłem się do dyskusji pod artykułem, bo zastanowiło mnie, że właściwie komentarze były podobne, antyklerykalne, ogólnie w tonie radosnym, że mniej będzie księży w Polsce.

No i po moim komentarzu:

"Mam do dyskutujących pytanie dodatkowe, bo mam wrażenie, że mamy troszkę inny obraz świata.

Czy ktoś z Was aktywnie uczestniczył w życiu parafii, tak żeby móc dokładnie powiedzieć, na czym polega jej działalność?
Chodzi mi o to, żeby zauważyć, że kościół robi sporo dobrych rzeczy, uciec od standardowego obrazu medialnego (księża = bogactwo, pedofilia, skandale i zakazy).

Jeśli ktoś jest niekatolikiem - być może znać kogoś, kto uczestniczy, żeby wiedzieć jak to działa."

padła odpowiedź:

"Słuchaj no klecho, tu nie szkółka niedzielna, spadaj z tą mało udolną
ewangelizacją. Na tym forum może i większość to antyklerykały ale na pewno nie katomatoły. "

Pod innym moim komentarzem ktoś napisał:

"Widzisz, Jaskier, ty nawet nie potrafisz formułować swoich myśli samodzielnie. Po kilku wpisach można bez pudła rozpoznać w tobie księdza. Operujesz wyuczonymi frazesami, pouczasz, moralizujesz.....masakra! I tacy jak ty mają mi być DROGOWSKAZEM ??? Wolne żarty, za przeproszeniem. "

Tymczasem pod moim blogiem w salonie24 zostałem uznany za sympatyzującego z mediami gazetopodobnymi i fałszującego rzeczywistość. Cóż, najwyraźniej "I am man of a thousand faces".

Zbiory przybliżone

2010-04-25T10:52:00.004+02:00

Jemy sobie śniadanie, a właściwie podjadamy - krzątając się po kuchni bierzemy sobie kromka po kromce chleba (jednego z kilku upieczonych wczoraj przez Idę - np. z makiem albo pestkami dyni), smarujemy smalcem albo dodajemy kiełbasę (po wczorajszej imprezie urodzinowej zostało sporo dóbr).
W pewnym momencie mówię:
- Jak sobie nie usiądę, to całe śniadanie jest dla mnie takie tymczasowe, bo nie wiem, ile zjadłem i ciągle tutaj wracam.
Na to Ida:
- Ja niestety wiem, ile kromek zjadłam. To znaczy... wiem mniej więcej - więcej niż trzy, a mniej niż pięć.

Zagadka*

2010-04-04T20:48:00.001+02:00

- Dlaczego kotki zwijają się w kłębek?
- Żeby mogły spać na okrągło.

* Idzie dziękuję za inspirację.

Zabawy dziecięce

2010-04-01T09:06:00.001+02:00

Podsłuchane przez krótkofalówkę z drugiego pokoju:

Samoloty na lotnisku skaczą sobie jak kangury,
A gdy sobie już poskaczą, wtedy lecą, frrrr! pod chmury.

Miesiąc ojca

2009-12-02T09:53:00.002+01:00

Siedzę w gabinecie czy nawet w Gabinecie i jestem w pracy.

Lilka (wiek: jeden miesiąc) na drugim końcu mieszkania. Tam też śpimy, w zasadzie chwilowo, bo plan jest taki, żeby za 2 miesiące Gabinet przekształcić w Sypialnię, a Pokój Wspólny w Pokój Dziecinny.
Może się uda. Na razie z tamtego końca dochodzą marudzenia i jęki dowodzące, że życie z małym dzieckiem w domu nie jest oczywiste, uporządkowane i proste. Lilka to słodkie dziecko, pod warunkiem, że akurat nie płacze, czyli nocami (kiedy głównie śpi, dzięki Bogu!, nie licząc dwóch pobudek z głodu), w trakcie karmienia, na spacerach, w foteliku samochodowym, w krótkich chwilach świadomej aktywności (zabawa z kostką) oraz ze smoczkiem w buzi (o ile tego smoczka po kilku minutach nie wypluje). A, jeszcze w czasie kąpieli.

Bycie słodkim dzieciakiem nie przeszkadza Lilce w strojeniu bardzo poważnych min (a może to my jej tę powagę wmawiamy?) sugerujących filozoficzną zadumę nad naturą tego świata. Minie to, jak sądzę, pewnie za kilka tygodni - i wtedy Lilka stanie się zwykłym marudnym szkrabem, z podejściem do życia nie tyle dziecięcym co dziecinnym.
Więcej o Lilce na tym blogu.

Czy jestem dumnym tatą? (Z cyklu: odpowiedzi na często zadawane pytania).

Ha. Jestem na pewno zadowolony, że takie fajne dziecko nam się urodziło, ale uważam, że gratulacje należą się głównie Idzie, w końcu to ona je nosiła przez tyle miesięcy, no i bóle porodowe też były jej. Oczywiście jest mi miło, jeśli ktoś mi gratuluje, podobnie, jak jest mi miło, jeśli ktoś mówi, że Lilka jest śliczna (ja mówię, że jest sympatyczna, na śliczność przyjdzie pewnie czas za kilka miesięcy).

Ogólnie mówiąc, jest bardzo dobrze i wcale nie czuję, że spełniły się przepowiednie "życzliwych" (o! to teraz się zacznie, żegnajcie przespane noce!).

Wpis dedykowany Idiomce, cz. 2

2009-08-17T15:08:00.005+02:00

Z nieba dzisiaj od rana leje się żar, a nasza firma jeszcze się nie dorobiła klimatyzacji. Z małym wyjątkiem: jest u nas klimatyzowana serwerownia, do której można wejść z dwóch stron - z naszej oraz drugiej firmy, z którą dzielimy budynek. Jest więc gdzie się ochłodzić.

Mina Zbyszka, kiedy wchodzę tam sama bez włączania światła (bo i po co) i zamykam za sobą drzwi - bezcenna. :)

Z drugiej strony, może rzeczywiście takie małe, klimatyzowane, zamykane od wewnątrz pomieszczenie ma inne zalety? Hmmmmm... ;-)

Wpis dedykowany Idiomce

2009-08-14T15:23:00.004+02:00

Ledwo wróciłam do firmy, padł internet. Wiedziałam, że jak sama nie zadzwonię, gdzie trzeba, sprawa tak będzie wisieć, aż się ktoś zlituje. Pytam więc Mateusza o numer do infolinii. On bierze komórkę, dzwoni do Łukasza, czyli szefa organizacyjnego, a potem mi odpowiada, że numer infolinii jest na stronie głównej naszego providera. Z głupia frant się pytam, jak mam bez internetu na tę stronę wejść. Patrzy na mnie zdziwiony chwilę, ale chyba coś zrozumiał, dzwoni jeszcze raz do Łukasza.

Ech, ci chłopcy przy mnie już tracą głowę :) Ciekawe, czy to wina
dekoltu ;)

P.S. Dla dociekliwych. IP komputera, na którym to piszę to 217.153.82.66. Kilkunastu innych w firmie też.

Napad na staruszkę.

2009-07-15T08:03:00.004+02:00

Dziś w nocy ktoś się włamał do toyoty i ukradł radio. To drugi raz od 3 lat.

2009-06-16T16:17:00.003+02:00

- Dobrze, moi państwo - znów odezwała się Dyrekcja. - Czy sformułowali już państwo swoje problemy?
[...]
Gina [...] szybko napisała:

1. Optymalizacja potencjału
2. Zasilanie sfery realizacyjnej
3. Wdrażanie perspektywiczne
4. Strategizacja priorytetów
5. Wzmocnienie podstawowych struktur

- Jak to wszystko wymyśliłaś? - pytam zachwycona.
- Zawsze wypisuję te pięć punktów.

Connie Willis - "Przewodnik stada"

Odmiana kościelna

2009-05-11T21:23:00.000+02:00

Kolega kiedyś powiedział, że jestem tak czepialski, że jak ksiądz będzie odprawiał moją mszę pogrzebową, to jeszcze z trumny go poprawię. Myślę, że jest to możliwe, zwłaszcza, gdyby to był ten ksiądz, który odprawiał mszę, na której byliśmy w niedzielę.
Jeśli powiedziałby, że ta msza jest za zmarłego Piotra Kasprzyk, mógłbym np. uderzyć w dzwon z nerwów.
Chociaż, nie jest wykluczone, że będziemy wtedy żyli w czasach, w których ludzie będą uczyli się "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicz, śpiewali mazurka Dąbrowski i mieszkali na ulicy Juliana Tuwim (a może Donalda Tusk?).

Laleczko

2009-05-07T15:41:00.004+02:00

...nie po to tyle lat,
starałyśmy się,
by teraz cekinami zamaskować smoczą łuskę.

Gabriela Kulka

2009-04-28T11:53:00.002+02:00

dzidziuś będzie to aparat trzeba
i to lepszy jaki
zdjęcia wtedy szybko nie wyblakną

i samochód jaki większy
wózeczek coby się pomieścił

a piotruś tatusieje powolutku
na razie nie widać
bo tylko w głowie mu pół klepki przybyło

p.s. Wierszyk w hołdzie Dariuszowi Basińskiemu za książkę "Motor kupił Duszan"

Z tarczą do czytania

2009-04-23T10:59:00.005+02:00

Trylogia Sienkiewicza, wydanie ekskluzywne, a w każdym razie wielkie i ciężkie. Tomy, które - gdyby nie ich nieporęczność - mogłyby służyć jako broń. Nadają się na półkę kogoś, kto lubi mieć takie rzeczy na półkach (chociaż, jemu wystarczyłyby pewnie okładki).
To nagroda. Cieszy, bo jest w końcu nagrodą; ale chyba się jej pozbędę, bo w domu będzie się tylko kurzyć. Wręczała ją jakaś egzaltowana uczennica - "Do czytania na długie wieczory, może zimowe". Lubię czytać, ale Trylogię? Może w tych rejonach (konkurs był w Zawierciu) możliwość czytania Sienkiewicza (zwłaszcza w takim wydaniu!) jest tym, czym dla mnie słuchanie przy dobrym winie sonat Beethovena w wykonaniu Barenboima?

Nie czuję się specjalnie skrzywdzony, ale ktoś powinien - główną nagrodę, gitarę elektryczną, dostał syn organizatorki, który na fortepianie grał dość nijako. W każdym razie na pewno gorzej niż pianistka z naszego ogniska czy nasi akordeoniści. Ciekawiej od niego zaprezentowali się też nasi wokaliści. Więc co, oszustwo? Nie wiem! Organizatorka nie wyglądała na osobę skorą do przekrętów, raczej na infantylną babę, która nie radzi sobie w sytuacjach publicznych i podpiera się gadaniem co ślina na język przyniesie, czym tylko się pogrąża.
Więc co, może komisja, z instytutu edukacji muzycznej uniwersytetu - niby muzykalna i wrażliwa, ale jednak chciała zrobić ukłon w stronę organizatorki i ta to wzięła za dobrą monetę? To jest głupia! Ktoś taki nie powinien być nauczycielem muzyki, bo lekceważy wrażliwość, a ta w muzyce jest przecież najważniejsza.

Smutne to, bo konkursem opiekowała się europosłanka, część funduszy na nagrody pochodziła z jej środków.
Więc - coś się w ten sposób zmarnowało; a w kraju, który muzycznie wykształcony jest ogólnie kiepsko, ludzie zostali kolejny raz zdemotywowani.

Przynajmniej ładnie zaśpiewałem (pani profesor mówi, że jak nigdy przedtem), ale niesmak pozostaje. No i szukam kupca na Trylogię.

P.S. Za otrzymanie nagrody dostałem dyplom. Tak w każdym razie jest na nim napisane. Ja bym dał dyplom za doniesienie jej do domu.

Tym razem bez dodatkowego ryzyka

2009-04-20T11:17:00.006+02:00

Z toyoty (złota strzała), co pod blokiem stała, ktoś buchnął tablice rejestracyjne. Moje koszty - jakaś godzina (może ciut dłużej?) na policji, połączona z obserwacją człowieka, który ciągle pisze na starej maszynie do pisania. Dalej - ok. 100 zł w urzędzie - koszt nowych tablic (nie licząc tego, że żeby załatwić sprawę, musiałem być tam przed pracą, czyli o 7.30), no i znowu czas - nowe tablice będą za 8 dni, a przez ten czas urzędniczka zaproponowała jeżdżenie na kartonowych.

Szukałem kartonowych tablic po Internecie, ale jedyne, jakie znalazłem, miały napis "Młoda para". Ciekawe, czy policji dałoby się wytłumaczyć, że jak niecały rok od ślubu, to jeszcze ważne?

Lepiej być nie mogło

2009-04-07T12:28:00.005+02:00

Odrzucam argument, że mogłem zauważyć, że coś jest nie tak - czyli że ktoś próbował mi ukraść koła i że śruby są poluzowane. Przypuszczam, że są ludzie, którzy takie rzeczy sprawdzają przed każdą jazdą, ale chyba nie chciałbym być takim człowiekiem, bo to życie w ciągłym stresie. Za dużo zaufania do świata?

Sytuacja mogła się rozegrać na 2 inne sposoby - komuś mogłoby się udać ukraść te koła, skończyłoby się na poważnym upokorzeniu i stracie rzędu 1600 zł (szacowanej - alu-felgi fajne są, ale swoją cenę mają). Albo - koło mogło się poluzować i odpaść na autostradzie - mogło się skończyć śmiercią czy kalectwem może nawet 4 osób (zwłaszcza przy dużej prędkości). Tak więc trzeci, bieżący scenariusz - wypadnięcie dwóch śrub w mieście, stukanie czegoś w kole w czasie drogi, uszkodzenie zacisku hamulca (podobno przy hamowaniu) i konieczna naprawa o koszcie poniżej 1000 zł, to naprawdę najmniejsze możliwe straty.
A że straty są, no cóż, na pewne rzeczy nie ma się wpływu. Złodziejstwo bezczelne zdarzało się i będzie się zdarzać. Autko teraz spędza noce na parkingu strzeżonym, całe szczęście, że w pobliżu domu; myślę też o śrubach zabezpieczających koła. Chociaż - złodziej-fachowiec z tymi też by sobie chyba poradził?

Ciągle mi smutno. Ale to minie. Ta notka ma to minięcie przyspieszyć.

Oj da dana

2008-12-30T20:54:00.010+01:00

Za polską muzyką ludową nie przepadam, bo moim zdaniem jest nudna i nie dorasta do muzyki ludowej innych narodów. Ale ostatnio zastanowił mnie pewien fakt, mianowicie przyroda.

Przyroda w tekstach muzyki ludowej pojawia się. To wszyscy wiedzą. Ale dlaczego albo po co się pojawia, tego, jak mówił wieszcz, nikt nie bada. Oto kilka fragmentów, w których obrazek przyrody jest związany z resztą piosenki ludowej nitką bardzo cienką:

Sojka na dębie dziobie żołędzie,
Opowiedz mi, ma kochanko,
Czyja ty będziesz?

Wele drogi oset to kolące ziele
Są tu z nami szwarni chłopcy,
Ale ich niewiele

Deszcz idzie, wiatr wieje w zielonej dąbrowie
Namawia tam myśliweczek Karolinkę sobie

Wszystkie te piosenki są dłuższe, a przyroda w nich pojawia się tylko na początku. Dlaczego się pojawia? Mam tutaj kilka teorii (pominę te najoczywistsze, że ludzie tworzący czy też parający się muzyką ludową byli tak wrośnięci w przyrodę, że nie mogli inaczej. To możliwe, ale nieciekawe).

1) Obowiązywała forma. Tak jak np. konstytucja ma preambułę, w której może (ale nie musi) się znaleźć odwołanie do Boga, tak piosenka ludowa ma swoją preambułę, w której musiało się znaleźć odwołanie do przyrody. To takie piosenkowe #include<stdio.h> albo odpowiednik konwenansu polegającego na tym, że dobrze każdą rozmowę zacząć od nawiązania do pogody.

2) Obowiązywała moralność. Większość piosenek ludowych, które znam, porusza tematy damsko-męskie, a ich bohaterami są ludzie młodzi. Nie wiem, co sobie starzy myśleli o tym, czy uchodzi, czy nie, takie piosenki śpiewać, ale zawsze przecież prościej powiedzieć, że się śpiewa o "sojce na dębie" niż że o "kochance, która moja będzie". Przy okazji, jest to wygodny sposób na zadanie kłamu stwierdzeniu, że te wszystkie piosenki to tylko o jednym.

3) Ukryty przekaz - pomysł pierwszy. To naprawdę nie chodzi o przyrodę, tylko jest to wyrafinowana metafora o charakterze erotycznym. Wprawdzie nie wiem, jak można by wytłumaczyć w sposób erotyczny oset, który jest kolącym zielem, chociaż... Ok, nie brnę dalej.

4) Ukryty przekaz - pomysł drugi. Ja brzoza, ja brzoza... Być może zawód autora piosenek był tylko przykrywką dla jakiejś działalności, niekoniecznie wywrotowej, ale na pewno niedozwolonej i te fragmenty przyrodnicze naprawdę były tylko zaszyfrowaną wersją prawdziwej treści. Coś jak hasło "Ślimaki wyszły na żer." i odzew "Znowu będą dziury w liściach." [(C) Kabaret Potem]

5) Dydaktyka, ale nie nachalna, czyli bawimy, ale przy okazji uczymy. Czyli: "Niech już będzie, panie autorze, mogą sobie pan pisać te bezeceństwa, ale niech to będzie z pożytkiem dla młodych, niech się czegoś przy okazji nauczą. Np. że sojki to żołędzie dziobią albo że oset kłuje." No i tak szły te "mądrości" wraz z popularnością piosenek.

Pomysłów więcej nie mam, a na zakończenie piosenka, w której elementem doczepionym jest chyba wątek damsko-męski, bo nie wiem, jak inaczej można ją zrozumieć:

Zachodzi słoneczko
za las kalinowy
drobny deszczyk pada
na sadek wiśniowy

Na sadek wiśniowy
I na rozmaryjon
Powiedz mi dziewczyno
Kiedy będziesz moją

Znacie? To posłuchajcie...

2008-12-30T20:36:00.005+01:00

Dowiedziałem się dzisiaj przez zupełny przypadek, słuchając płyty z muzyką gitarową, jaki jest najpopularniejszy na świecie kawałek na gitarę.
Na myśl przychodzą tutaj takie hity jak "Stairway to Heaven" Led Zeppelin czy początek "Smoke on the Water" Deep Purple. Z klasyki - Romance d'Amour w opracowaniu np. Gomeza albo Leyenda (Asturias) Izaaca Albeniza.
Wszystkie te fragmenty nie są nawet w części popularne jak numer jeden. A jest to fragment walca A-dur Francesca Tarregi (niektórzy mogą kojarzyć kompozytora z Recuerdos de Alhambra wykorzystanym przez Mike'a Oldfielda w muzyce do filmu Killing Fields).

Walc jest tutaj, a interesujący fragment pojawia się w nim dwa razy, raz w sekundach 15-19, a potem pod koniec, w powtórce pierwszego motywu (2:56-3:00).

Wierszyk

2008-12-18T11:53:00.002+01:00

Oto improwizowany naprędce wierszyk, inspirowany najprawdopodobniej "Zabawą w słowa". Wierszyk napisała (i wyrecytowała) Idusia, wiek nieznany (ponoć kobiet o wiek się nie pyta).

Przywiozłam sobie piegi z podróży
Piegi z podróży
Piegi z podróży.
Jeden jest mały, a drugi duży
A drugi duży, hej!

No i te piegi ciągle są ze mną
Ciągle są ze mną,
Ciągle są ze mną.
Gdy świeci słonko i gdy jest ciemno,
I gdy jest ciemno, bęc!

O mądrości...

2008-11-26T09:37:00.003+01:00

Rozmawiamy sobie.

Ida: Dzieci powinny jeść tyle, ile chcą.
Ja: Korczak to powiedział.
Ida: O, bardzo mądry był, nie wiedziałam. To znaczy - Korczak był mądry ogólnie, ale tutaj był wyjątkowo mądry, bo wymyślił to samo co ja.

To już było

2008-11-21T11:56:00.001+01:00

Sprawdzam, co się zmieniło:

Ale myślę, że test nie do końca jest uczciwy w stosunku do Polaków :-) (Mam wrażenie, że sporej ilości tytułów/postaci nie znam wyłącznie dlatego, że do Polski nie trafiły; oczywiście wrażenie może być mylne i tylko o mnie świadczyć).

Zwyczajni czy nie

2008-11-12T10:42:00.004+01:00

Angela z filmu American Beauty powiedziała, że najgorszą rzeczą na świecie jest być zwyczajnym (czy też pospolitym, w oryginale: ordinary).

Co na to Ida?

- My na pewno nie jesteśmy zwyczajni, bo ty jesteś wysoki, a ja mam elfie ucho.

Kotek

2008-10-28T15:10:00.003+01:00

adopt your own virtual pet!

Za kotka dziękuję Anirorqom.

"Ostatnio dużo czytam

2008-10-17T09:15:00.009+02:00

i jak brzytwa będę", jak ktoś kiedyś powiedział. No i okazało się, że brzytwy, a dokładniej maszynki do golenia z wymiennymi ostrzami - to wzorzec pewnego systemu sprzedaży, który opiera się na tanim produkcie, do którego trzeba dokupywać wyczerpujące się elementy. Niby oczywiste, bo każdy się z tym spotkał, przy okazji chociażby tonerów/kartridży do drukarek.

A wyczytałem tutaj (oczywiście grzebiąc za kapsułkami systemu Caffitaly).

160%, które trzeba dodać do ceny kawy to komfort - nie muszę myć ekspresu ze starej kawy i pakować do niego nowej. Można powiedzieć, że czyszczenie kapsułek to takie dziadowanie (oglądał ktoś Delicatessen, to wie, do jakiego poziomu w "recyklingu" można się doprowadzić). Ale można powiedzieć, też, że kupowanie kawy w kapsułkach ponad 2,5 raza drożej niż poza kapsułkami to życie ponad stan. Kwestia wyboru.

Kapsułki

2008-10-15T15:42:00.005+02:00

Kapsułki* Cafissimo są wielokrotnego użytku. Wczoraj sprawdziłem!

*Dla uniknięcia nieporozumienia: kapsułki to takie pojemniczki na kawę zwane po niemiecku kapslami. Nie są to saszetki, jak na herbatę.

mógłbym

2008-07-05T21:30:00.016+02:00

Tak, mógłbym opisywać kolejne ciekawe rzeczy przytrafiające mi się, jednak lektura Barbarelli mnie bardzo od tego odciąga, jeśli ktoś jej jeszcze nie czytał, polecam. Po prostu pisanie czegoś przeze mnie nie może nawet marzyć o równaniu się z taką zawodniczką. Mimo że się okazuje, że z Barbarellą łączą mnie dwa znaki zodiaku, czyli Panna i Bawół, czyli w gwiazdach (KOSMOSIE) mamy zapisane jakieś podobieństwo.

Barbarella czyta książki i ma problemy (przynajmniej tak mówi) z obżarstwem :) Ja próbuję czytać książki (ostatni Pirsig czytany po angielsku czeka na mnie chyba od miesiąca na jakiejś 320. stronie), a problemy mam z rozrzutnością, a raczej z kupowaniem rzeczy, które potrzebne są, konieczne i niezbędne. A jak wiadomo powinienem oszczędzać na coś, co pewne środowisko nazywa "najważniejszym dniem w życiu". Następne widocznie już nie są ważne.

No bo jak się na przykład kupiło nołtbuka, czy tam laptopa, to trzeba do niego dysk twardy, a jeśli już to nie byle jaki; obejrzałem paszporty esencjalne zachodniego cyfrowego (żeby nie było, że reklamuję) i stwierdziłem, że to jest to, oczywiście kolor czerwony odpadł (tożsamość płciowa jednak góruje nad gustem, który twierdzi, że on jest śliczny), został czarny błyszczący, miałem okazję wypróbować na allegro licytację wieloprzedmiotową (skojarzenie z polyjuice potion?), a przez jej zakończenie nie zostać dziś w Masłońskich (Masłońskiem?) (w "altance" teściów in spe) (aukcja kończyła się o 20:08), z których (z którego?) wyruszyłem na polowanie na garnitury w kierunku pobliskich (powiedzmy) Konopisk. Polowanie było udane; w każdym razie dla kogoś, kto oszczędza, żeby nie powiedzieć skąpi. No i z tysiąca zł, które miałem przeznaczone na zakup ubioru ślubnego, wydałem 800, a spożytkowałem je kupując d w a garnitury (trzyczęściowe) i buty do jaśniejszego. Nie, nie, te garnitury naprawdę całkiem ok, w każdym razie podobam się sobie, a ja przecież czepialski jestem.

Efekt w jaśniejszym garniturze uwieczniła Ida :) (Na blogu matrymonialnym). Hm, jak tak pomyślę dłużej - to wychodzi, że kupiłem garnitur pod kolor samochodu, czyli złotej strzały, którą nota bene Ida miała okazję dzisiaj pierwszy raz jeździć. (Było kilka chwil grozy (w postaci nieprzejechanych rowerzystów czy jakichś przechodniów), ale chrzest był całkiem udany i liczę na więcej :)) (Jest nadzieja, że kiedyś nie ja będę nas odwoził z imprezy :) Sugestia dla Idy - na tym zdjęciu piję whisky, czy wchodzą w grę tylko domowe pielesze? :) ).

A wracając do rozrzutności, w końcu po zakupie tunera TV (na 5 minut przed zamknięciem sklepu, jedynym powodem zakupu tunera było meczówoglądanie, piwo kupione w sklepie do domu mniej kosztuje niż oglądane w miasteczku kibica, a jak już się tam jest, to trudno nie kupić...) normalnym jest zakup kablówki (wiem, jestem tendencyjny, kupiłem Internet (tak, to ja), kablówka była w promocji, takiej, z której wynika, że jak się ją kupi z Internetem, kosztuje -10 zł). A poza tym antena do tunera na pewno się przyda (w końcu będę z nołtbukiem i tunerem jeździł w plener), a oprócz niej, samochodowy zasilacz do nołtbuka (no bo plener i tuner mogą być daleko od cywilizacji z 230 V). Żeby nie było, że ja taki wiecznie stechnicyzowany, zamówiłem też na allegro KSIĄŻKĘ. Wspomnianego Pirsiga (Zen i sztuka naprawiania/użytkowania/oporządzania, jakkolwiek się przetłumaczy maintenenance, motocykla), ale niestety - los (czy też kosmos, a może poczta polska coś zwąchała?) jest przeciwko mnie: i antena, i zasilacz kupione na allegro dotarły do mnie w miarę sprawnie, a na Pirsiga czekam już ponad 2 tygodnie i nic. Nic, tylko się upić (whisky), albo dokończyć po angielsku (w zasadzie jedno drugiego nie wyklucza). Jeśli z Pirsigiem będzie tak, jak z moją nauką japońskiego pisania, skończy się tym, że zacznę. Od początku. (Ostatnio zastanawiam się nad zaczęciem od początku trylogii husyckiej Sapkowskiego; jeden tom pisany na dwa lata spowodował, że jak się ukazał trzeci, to już wszystko pozapominałem na tyle, że od czasu kupienia ostatniego tomu (służba nie drużba), książka spędza czas na spoglądaniu na mój pokój z perspektywy półek; żadnego biurka, nie mówiąc o łóżku). A skoro mowa o łóżku (wiem, było w nawiasie, ale jak ktoś czyta na głos, to tego nie słychać) - mogę nołtbuka brać z Internetem do łóżka, bo kupiłem kuchenkę mikrofalową bez obudowy - czyli siejący falami router WiFi (łaj faj, jak haj faj, chociaż może być łaj fi jak haj fi :D).

Sporo tego.

A akumulator samochodowy czeka w kolejce i się nie może doczekać; a ja jak planuję jazdę w jakieś leśne ostępy, w zasadzie muszę się pogodzić z tym, że nie może być prawdą to, co powiedziałem przedtem - jazda w ostępy pozbawione sieci 230V (i zostawienie w nich samochodu na dłużej dwa dni) odpada, bo akumulator nie wytrzyma...

No ale akumulator musi poczekać, bo ja OSZCZĘDZAM.

P.S. no i z oszczędności nie pojechaliśmy na festiwal Otwier'acz z zielonym logiem :)

Nerdź cierpi ciągłe bóle i w zasadzie...

2007-10-09T13:51:00.000+02:00

... żyje wyłącznie dzięki lemoniadzie. (O. Nash/S. Barańczak).

A czy ja jestem nerdem? Sprawdziłem.

Z czego mógłbym zrobić doktorat

2007-09-26T21:43:00.000+02:00

W mojej i tak krótkiej charakterystyce brakowało pewnej istotnej cechy: umiejętności kruszenia. Rozwinąłem ją do takiego stopnia, że - jak twierdzą zaprzyjaźnione osoby - potrafię nakruszyć pitą herbatą i żutą gumą. Usłyszałem dzisiaj, że w jakiś sposób uzasadnia to moją mikrą tuszę. Analogia do pijaka, który więcej wylewa niż wypija?

Byle nie grave ani vivace

2007-09-11T10:44:00.000+02:00

Sukces platformy (no, serwisu) allegro.pl na pewno spowodował zazdrość konkurencji reprezentującej różne dziedziny biznesu. Dlaczego nie naśladować najlepszych? Zacznijmy od nazwy! Znalazłem następujące witryny: http://allegretto.pl, http://adagio.pl, http://andante.pl, http://largo.pl, http://lento.pl. Żadna z nich nie dotyczy muzyki; wśród reprezentowanych dziedzin są m.in. motoryzacja, suknie ślubne i systemy komputerowe.
Natomiast adresy http://grave.pl ani http://vivace.pl nie są obsadzone. Czyli nazwa muzyczna - ok, byle nie za wolna ani za szybka.

P.S. Do argumentacji nie pasowała mi witryna http://presto.pl, ale na swoją obronę mogę powiedzieć, że ona się nie liczy, bo jest pusta :)

Czytanie ze zrozumieniem

2007-02-22T21:08:00.000+01:00

Dość powszechną opinią o Polakach, podobno dyskryminującą nasz naród na tle innych, jest brak umiejętności czytania ze zrozumieniem. Kłopoty sprawiają nam druki i instrukcje obsługi urządzeń. Przed użyciem pewnego leku postanowiłem (ponieważ nie skonsultowałem się przedtem z lekarzem ani farmaceutą) zapoznać się z treścią ulotki. I oto co tam przeczytałem:

Instrukcja użycia:
1. Podnieść kaniulę nebulizatora.
2. Umieścić kaniulę w ustach i skierować jej wylot w stronę ogniska zapalnego (...)

W tym momencie zostałem sprowadzony na ziemię i przestałem się pławić w przekonaniu, że jestem w tej uprzywilejowanej mniejszości rozumiejącej tekst pisany.
Czas do szkoły.

Telefon

2007-02-08T12:17:00.000+01:00

Dzwoni pani z CitiBanku:
- Dzień dobry, czy mam przyjemność z panem Piotrem Kasprzyk?
- Kasprzykiem.
- O, to mam źle w systemie.

A miało być tak pięknie

2006-12-20T11:18:00.000+01:00

Jako szczęśliwy* posiadacz neostrady TP, z nadzieją wyczekiwałem chwili, kiedy nasz ukochany monopolista oddzieli od siebie usługi telefonu i Internetu. Chwila ta, jak już wiedziałem od jakiegoś czasu, nadejdzie 15.02.2007. Dzisiaj jednak przeczytałem nowy cennik TP. No i na kolana mnie nie rzucił, a wręcz spowodował wybuch sardonicznego śmiechu. Gdybym zrezygnował z usług telefonicznych, płaciłbym o 6,10 zł brutto mniej niż płacę teraz (Abonament standardowy to 35 zł, a 'opłata za utrzymanie łącza' - 30 zł netto). Czy myśląc, że nie mam do czynienia ze złodziejami, naciągaczami, wyzyskiwaczami (i różne inne epitety na określenie czarnych charakterów kapitalizmu), okazywałem naiwność?

Czy kolejny raz TP zamiast być frontem do klienta, pokazała mu swoje szlachetne siedzenie?
--
* tak jak niegdyś szczęśliwy był posiadacz małego fiata

Prawo do wymądrzania się

2006-11-07T09:14:00.000+01:00

Wczoraj wiodłem przez ICQ krótką (akurat się spieszyłem) rozmowę. Ośmieliłem się wyrazić swój pogląd, że w sprawie czternastolatki, która popełniła samobójstwo, media stosują mnóstwo uproszczeń. A jednym z nich jest to, że nikt nie mówi, że dziewczyna musiała mieć problemy ze sobą, bo w końcu nikt tak od razu nie popełnia samobójstwa.
Spytany wtedy zostałem, jakim prawem się wymądrzam, za kogo ja się mam, i skąd wiem, co się dzieje w duszy takiej nastoletniej dziewczyny. A w ogóle to rozmawia się ze mną gorzej niż z babą i moja rozmówczyni nie będzie rozmawiać z kimś, kto nie ma w ogóle respektu (tak się wyraziła; cytuję dosłownie, nie winię jej za to -- mieszka za granicą i troszkę już z językiem polskim mniej ma do czynienia, pewnie chodziło o to, że nie mam dla niczego szacunku). No i skończyła rozmowę.

Refleksje?

1) Prawo posiadania (a co gorsza wyrażania) własnego zdania przysługuje tylko nielicznym, wybranym jednostkom, być może są to uznane powszechnie autorytety, niestety nie ma nigdzie instrukcji, w jaki sposób takim się stać.

2) W rozmowach na sieci, nawet ze starymi znajomymi trzeba bardzo uważać, żeby kogoś nie urazić, bo coś takiego może się skończyć obrażeniem się na zawsze.

3) Smutno mi się zrobiło. Tak zupełnie osobiście. Bo z jednej strony wiedziałem, że mam rację, że mogłem mówić, że miałem prawo, a z drugiej, że czasami dla samego siebie lepiej się ugryźć w język. Ponieważ większość życia chowałem się i gryzłem w język, zastanawiam się, czy teraz wahadełko nie wychyla się w drugą stronę i czy w ten sposób nie poświęcę znajomości z ludźmi, którzy do tej pory odbierali mnie jako potakującego i pocieszającego...

Chamstwo

2005-08-02T06:43:00.000+02:00

- :( Jakieś chamstwo zrobiło mi się na plecach...
- O, mnie też. To mamy coś ze sobą wspólnego.
- Tak, chamstwo.

mucha

2005-07-06T12:56:00.000+02:00

mucha nie kuca
mucha nie leży
mucha jak klucha cukier żre

mucha jest mucha
mucha jest wiosło
mucha w piosence
bo mnie poniosło

mucha to mucha
mucha to ciastko
mucha w piosence
jest namiastką

bo tu nie chodzi o żadną muchę
tylko o szczerą najszczerszą skruchę

Mumio, teatr Epty-A

Porcupine Tree - nowa płyta

2005-06-06T10:08:00.000+02:00

Mpc z sieci są lepsze od mp3. Potwierdzi to każdy, kto słuchał. Słowo ,,empetrójka'' już się przyjęło, te można nazywać ,,empeczwórkami'' (popełniając błąd rzeczowy, ale mniejszy niż się wydaje). Wczoraj z ,,osiołka'' ściągałem płytę ,,The Sky Moves Sideways''. Mpc w jednym rarze. Płytę znałem, bo miałem mp3. Włączyłem podgląd. 3. utwór - ,,The Moon Touches Your Shoulder''. Jest ok, gitara ładna, tylko taki trzask na początku. To pewnie od zgrywania u autora tych mpc. Po długich bojach (Nero nie chce TEGO mpc otwierać) udaje mi się ten trzask usunąć. Wieczorem są już wszystkie, inne nie mają trzasków, nagrywam płytę. A nawet dwie, bo jeszcze dla koleżanki. Oczywiście z poprawionym utworem.
Potem się okazuje, że na oryginalnej płycie też ten trzask jest; jest to koniec rozmowy telefonicznej - przerwanie połączenia. Ale takiej płyty PT jak ja nie ma nikt :-)

Chyba się pomyliłam

2005-06-05T11:42:00.000+02:00

Dzwoni komórka. Numeru nie znam.
- Piotrek?
- Tak.
- A jaki Piotrek?
Mówię jaki.
- A, to ja się chyba pomyliłam. Bo ja jestem Natalia.
- Jaka Natalia?
- No tak, na pewno się pomyliłam. Do widzenia.

And so it goes...

2005-05-30T23:01:00.000+02:00

Jest w sercu każdym pokój ten,
Świątynia, w której staje czas,
Z miłosnych ran tam leczy się
Zanim następny przyjdzie raz.

Łagodnych tonów słyszysz dźwięk,
Z Twych ust też się nie wznosi krzyk,
Lecz ciągle ciszą tłumię lęk,
Czy nie za dużo mówię Ci.

I zawsze cierniem zdaje się
Kwiat róży, gdy go ujmę w dłoń
I tak już jest, i tak już jest,
Ty też odejdziesz, czuję to.

Lecz gdy przez ciszę, właśnie tę,
Miałabyś odejść, zła to rzecz.
Więc do świątyni wejdźmy mej,
Weź serce, albo wyrzuć precz.

Stąd więc zamknięte oczy me,
Stąd, że widziałem wszystko, też.
I tak już jest, i tak już jest,
A tylko jedna Ty to wiesz.

Więc gdybym ja wybierać mógł
Wybrałbym życie z Tobą, cóż,
Ty wybrać możesz inną z dróg
Złamać me serce, wbić w nie nóż.

I tak już jest i tak już jest,
A tylko jedna Ty to wiesz.

Billy Joel

Farbowanie

2005-05-29T12:02:00.000+02:00

To nie jest robione na siłę; tak to po prostu wygląda. Moja bielizna, potoczne zwana majtkami, powinna się nazywać błękitnizna. Już dawno temu, jeszcze w starej pralce, zdarzyło mi się wyprać wszystkie majtki z pozostawioną granatową bluzeczką. Kiedyś sytuacja się powtórzyła. Więc były błękitne. Teraz pralkę mam nową, ładowaną od góry, widać co się wyciąga. Część ,,bielizny'' miałem białą, a że nie chciało mi się dzisiaj tego prać osobno, stwierdziłem: ,,co tam, zaryzykuję'' i wyprałem to razem. 90 stopni, proszek do białych, a te błękitne są zbyt blade, żeby farbować. Wyciągam wszystko, wszystko błękitne. Więc jednak farbuje? Nie. W bieliźnie znalazła się granatowa (jakże by inaczej) skarpetka... A może jej tam nie wkładałem? Może czekała ukryta w czeluściach pralki, aż włożę coś białego? Kto wie, skarpetki są nieobliczalne.

Wczorajszy kawał

2005-05-24T06:39:00.000+02:00

Pewien Chińczyk, udał się na zakupy do osiedlowego sklepu spożywczego:
- Dzień dobli, ci jest mąka?
- Nie ma mąka - odpowiada sprzedawczyni, zmierzywszy obcokrajowca iście wrogim spojrzeniem.
Chińczyk chwilę wpatruje się w panią jak zaczarowany, kiedy ta już, już chce mu zacząć tłumaczyć na migi, pyta niepewnie:
- A ciemu pani uziwa mianownika ziamiast dopełniacia?

Pozdrawiam ciepło na resztę dnia.

2005-05-23T08:36:00.000+02:00

W Krakowie z soboty na niedzielę (zdjęcie z ręki)

Wolny poniedziałek

2005-05-23T08:00:00.000+02:00

Dzisiejszy, jak każdy w tym semestrze, jest wolny. Może być to powodem do zazdrości, ale kolejny raz sprawdza się, że coś, czego inni zazdroszczą, nie musi być dla mnie niczym szczególnym. Ale to, że nie muszę wstawać rano, ma swoje znaczenie.
Za oknem słońce. Nastrój - dobry.